ขอเล่าจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ ซึ่งมาจากครั้งประกวดแผนที่
ในครัังนั้น เราได้ผลงานของคนในพื้นที่ มาประกวดด้วย
หนึ่งในนั้นคือ น้องลีอา วัย 12 ขวบ
.
จากนั้นเราก็ชักชวนว่า อยากให้น้องมาจัดงานแสดงผลงาน
ของตัวน้องเอง เพราะสิ่งหนึ่งที่เราอยากทำมาเสมอ
คือจัดแสดงผลงานให้กับคนในพื้นที่
เมิ่อได้คุยกับคุณแม่น้อง คุณแม่ก็สนับสนุนเต็มที่
.
เราได้คุยกับน้องลีอา ในการจัดงานในครั้งนี้
เป็นความสนุก และเป็นประสบการณ์ใหม่
ในการคุยงานกับเจ้าของผลงานวัย 12
.
และเป็นการตอกย้ำว่า ใครๆ ก็แสดงผลงานได้
เพราะการแสดงผลงาน ไม่ใช่การประกวดประขัน
หรือประชันฝีมือกับใคร
แต่เป็นการรวบรวมเรื่องราว
แล้วถ่ายทอดแบ่งปันประสบการณ์ ให้กับผู้คน
ผ่านผลงานศิลปะ
.
ขอขอบคุณน้องลีอาห์ ที่ตอบรับคำชวน
จนเกิดการนำภาพที่สร้างสรรค์ไว้ตั้งแต่เด็กๆ
และสร้างสรรค์ใหม่มาเพื่องานนี้
แม้กิจกรรมก่อนที่จะจัดงาน ชนเข้ากับการสอบปลายภาค
แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปได้อย่างดี...
.
ตอนลีอาห์นำงานมาให้ชม ผมแอบชวนให้อธิบายงานให้ฟังอยู่หลายครั้ง
แต่ลีอาห์ยังมีท่าทีเขินๆ และไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไร
ผมก็คิดในใจ ไม่เป็นไร ให้ผลงานอธิบายตัวเองก็ได้
แต่พอมีผู้คนเข้ามาชมจริงๆ แล้วขอให้ลีอาห์บอกเล่า
ลีอาห์สามารถ อธิบายพูดคุย จนทุกคนคล้อยตาม
ทำให้ผู้คนที่เข้ามาชม พร้อมรู้ที่มา และความตั้งใจ
ยิ้มไปตามๆ กัน
.
ขอบคุณที่สอง ขอขอบคุณ คุณแม่ปุ้ย
เพราะผลงานศิลปะที่ลูกสาวสร้างสรรค์เก็บไว้ตั้งแต่วัยเด็ก
ถ้าไม่ถูกเก็บรักษาอย่างดี จะไม่สามารถเดินทางผ่านเวลา
เพื่อส่งต่อให้เจ้าของผลงานได้เห็น และรับรู้ว่า เขาเคยสร้างสรรค์อะไรไว้
บวกกับการส่งเสริม สนับสนุน แม้กระทั่งการจัดงานในครั้งนี้
ถ้าคุณแม่ปุ้ย ไม่ตอบรับ เราก็คงไม่มีโอกาส ได้ให้โอกาสลีอาห์
ขอขอบคุณที่ ทั้งแม่ปุ้ยและลีอาห์ ให้โอกาสพื้นที่แห่งนี้ด้วยนะ